De eisen die gesteld worden aan service worden in de gezondheidszorg steeds groter. Immers, wanneer onze patiënt een klacht heeft is het reduceren van onzekerheid omtrent de oorzaak van die klacht eerste prioriteit. In het kader van het verbeteren van de service is op veel poliklinieken al gewerkt aan het verkorten van de toegangstijd. Het doorbraakproject “werken zonder wachtlijst” werd hierbij veelal als methodiek gebruikt. Het succes op lange termijn is wisselend en hangt af van de vasthoudendheid van (een van de) dokters of leidinggevenden. De Theory of Constraints, ontwikkeld in de productie-industrie in de jaren ’80 van de vorige eeuw door Dr. Eli Goldratt, leert ons dat het in het kader van verbeteren van de service aan patiënten niet in alle gevallen is het verstandig te starten met het verbeteren van de poliklinische toegangstijd.

Als we het zorgtraject van de patiënt in het ziekenhuis bekijken is de start veelal de verwijzing naar het ziekenhuis, het eind wordt in veel gevallen gevormd door een afsluitende brief, door medewerkers van de typekamer gestuurd naar de aanvrager.
Wanneer we geen genoegen willen nemen met “window dressing” maar het zorgtraject voor de patiënt écht willen verbeteren, dan moeten we niet langer praten over wachttijden of toegangstijden, maar over doorlooptijden: de tijd van verwijzing tot en met afsluitende brief. In elk ziekenhuis hebben we dan bij de doorlooptijden te maken met een zogenaamde scheve distributie: sommige patiënten vliegen door het zorgtraject, anderen moeten genoegen nemen met een onnodig lange doorlooptijd. Veelal hebben we dan te maken met het bestaan van een onevenredig grote hoeveelheid “onderhanden werk” in ons zorgsysteem. Het verkorten van de toegangstijd in een dergelijk verstopt systeem leidt voor alle patiënten tot een verdere verslechtering van de doorlooptijden, immers, de hoeveelheid onderhanden werk neemt daarmee toe.

Oplossing van de problemen in een dergelijk zorgsysteem begint in de typekamer: wegwerken van het onderhanden werk begint achterin het zorgsysteem.
De Praktijk kan u helpen met het leren én verankeren van deze uitgangspunten in uw organisatie en het bereiken van een onvoorstelbare en blijvende verbetering van de doorlooptijden. Effect is tevens dat er veel capaciteit vrijkomt waarin meer patiënten behandeld kunnen worden.